Maria Konopnicka znana jest przede wszystkim z patriotycznych i prospołecznych utworów, takich jak na przykład „Rota” oraz nowelistyki poruszającej kwestie ważne w dobie pozytywizmu. Jednak Konopnicka, matka wielu dzieci, tworzyła także utwory dla dzieci. Obok utworu „Na jagody”, to właśnie „O krasnoludkach i sierotce Marysi” jest jej najbardziej znaną książką napisaną z myślą o najmłodszych.

Pomysł na utwór o małych skrzatach zrodził się podobno, gdy autorka odwiedziła swego wydawcę i właściciela księgarni w Warszawie Michała Arcta. Księgarz z zagranicznej podróży przywiózł ilustracje przedstawiające małe ludziki. Spytał poetki, czy nie zechciałaby napisać do nich jakiejś historyjki i tak powstała baśń o krasnoludkach, która ukazała się po raz pierwszy w 1895 roku i jest wznawiana do dziś.

„O krasnoludkach i sierotce Marysi” to poetycka historia łącząca opowieść o świecie ludzkim niepozbawionym trosk i biedy oraz świecie Krasnoludków, które od wieków przeplatały się ze sobą. Niegdyś skrzaty i ludzie żyli razem, jednak z nadejściem chrześcijaństwa małe ludziki musiały zejść pod ziemię. Wciąż jednak chętnie pomagają ludziom, hołdując takim wartościom, jak dobro, sprawiedliwość i miłosierdzie. Przede wszystkim podkreślają wartość sumiennej pracy. Obok płaszczyzny fantastycznej w utworze spotykamy się ze smutną, choć zakończoną happy endem, historią osieroconej Marysi, a także wydźwignięciem się z biedy gospodarza Skarbka. W utworze zachwyca przepiękny język, barwne opisy rodzimej przyrody i ciekawe ukazanie historii, zwyczajów i wierzeń wiejskiego ludu.

Mapa serwisu: